МАРОМИ ПОЙТАХТ



Навидҳо

Кумак ба иштирокчиёни Ҷанги Бузурги Ватанӣ

Бо иқдоми Кумитаи иҷроияи ҲХДТ дар ноҳияи  Шоҳмансур бахшида ба 74-умин солгарди Ҷанги Бузурги Ватанӣ бо иштироки Раҳмонзода Зоир Файзалӣ-Раиси Кумитаи иҷроияи ҲХДТ дар шаҳри Душанбе,  Гулаҳмадзода Зулфиқор Аҳмад-Раиси Кумитаи иҷроияи ҲХДТ дар ноҳияи  Шоҳмансур  ба иштирокчиёни ҶБВ  кумакҳои моддию молиявӣ  ва маводи озуқаворӣ расонида шуд.

      Раҳмонзода Зоир Файзалӣ-Раиси Кумитаи иҷроияи ҲХДТ дар шаҳри Душанбе иштирокчиён ва собиқадорони ҷанги меҳнатро бо иди  Рўзи Ғалаба табрику  шодбош гуфта,  ба онҳо сиҳатмандию рўзгори хуш таманно намуд.

        Иштирокчиёни ҶБВ  дар навбати худ ба Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ва Раиси шаҳри Душанбе Рустами Эмомалӣ ҷиҳати дастгириву ғамхориҳо нисбат ба иштирокчиёни ҶБВ, ятимону бепарасторон ва ободиву бунёдкориҳо изҳори хушнудӣ карда, миннатдорӣ намуданд.


2019-05-08 17:45:48    19    Муфассал...


КИТОБ ВА НАҚШИ ОН ДАР ИЛМОМӮЗИИ ҶАВОНОН

КИТОБ ҷавҳари илм, сипари матонати афкор ва сарчашмаи комёбиҳои маънавии башарият аст. Илмомӯзӣ аз мутолиаи китоб сарчашма гирифта, то ба ихтирооту кашфиёт меанҷомад. Китоб аз замони ба миён омаданаш ҳамчун манбаъ ва воситаи нигоҳдорандаи ғоя ва донишҳо мебошад. Дар раванди аз бар кардани илме шахс марому мақоми худро дар ҷомеа эҳсос намуда, роҳи амалӣ кардани ормонҳои созандаи худро метавонад пайдо намояд ва зиндагии шоистаро баҳри худ ва атрофиён муҳайё созад.

Давлати мо чун давлати демократӣ, ҳуқуқбунёд ва соҳибистиқлол аст, ба ҳар як шаҳрванд ҳуқуқ ба таҳсил, омӯхтани илмҳои динию дунявӣ, технология ва ихтироотро кафолат додааст. Шароит барои илм омӯхтан дар ҷомеаи имрӯзае, ки умр ба сар мебарем хеле фароху амну амон аст. Бинобар ин, мо-ҷавонон аз дастовардҳое, ки Офаридгор бароямон арзонӣ доштааст, бояд самаранок истифода барем. Хусусан, шароити озодона дар ҳаёти фарҳангию ҷамъиятӣ, эҷодию бадеӣ, илмӣ ва техникӣ ширкат варзиданро нодида нагирему пайи омӯхтани илм қадамҳои устувор гузорем. Чуноне ки пайғамбар Муҳаммад (с) мефармоянд: «Ҳар ки ду қадам дар роҳи таҳсили илм бардорад ва ду соат дар ҳузури олим бинишинад ва ду калима аз ӯ бишнавад, Худояш ду биҳишт ато кунад ҳар як ду баробари дунё». Хуш ба ҳоли он бародароне, ки аз пайи омӯхтани илм ба мамолики гуногуни дунё сафар мекунанд. Хушбахтии мо ҷавонони саодатманди ин диёр дар самти илмомӯзӣ ин аст, ки бо шарофати истиқлолият ба даст овардани Тоҷикистони азиз ва талошу заҳматҳои бепоёни сарвари давлат, Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ Пешвои миллат, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон баҳри рушду пешрафти соҳаи илм дар малакат имкониятҳо ба миён овардааст. Маҳз имконоти фароҳамкардаи Сарвари давлати тоҷикон аст, ки бисёре аз ҷавонони тоҷик дар мамлакатҳои хориҷа ба таҳсил фаро гирифта шудаанд. Ва дигар иқдоми хеле наҷиби сарвари давлат, ин ба миён овардани системаи ягонаи дохилшавӣ ба донишгоҳу донишкадаҳо, яъне таъсиси Маркази миллии тестӣ мебошад. Ҳамчунин, Сарвари давлат дар ҳар як баромадҳояш, ҷавононро ба илмомӯзӣ даъват менамоянд. «Хонед, илм омӯзед, касбу ҳунарҳоро аз худ намоед ва забондон бошед, зеро ояндаи ин миллату давлат дар дасти шумо ҷавонон аст…»

Ҳамчунин, зикран ба маврид аст, ки Пешвои миллат Эмомалӣ Раҳмон зимни ироаи Паём ба Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон дар соли 2016 пешниҳод намуданд: «Бо дарназардошти саҳми ҷавонон дар рушди ҷомеа ва иштироки фаъолонаи онҳо дар ҳаёти сиёсиву иқтисодии мамлакат пешниҳод менамоям, ки соли 2017 дар Ҷумҳурии Тоҷикистон Соли ҷавонон эълон карда шавад». Инчунин дар идомаи суханронии хеш иброз доштанд, ки наврасону ҷавонони моро зарур аст, ки ҷавобан ба ин ғамхориҳо тамоми саъю талоши хешро ба донишандӯзӣ, интихоби касбу ҳунарҳои муосир, ободиву пешрафти сарзамини аҷдодӣ, ҳимояи Ватан, рушди илму техника ва бунёдкорӣ равона созанд.

Дар замони муосир тарақиёти илму техника бо суръат пеш меравад. Дар ин замина омӯхтани илм албатта, ки судманд аст. Ин нуктаро тамоми бузургони ҷаҳон таъкид доштаанд. Аз нигоҳи динию дунявӣ низ илмомӯзӣ барои инсонҳо зарурият дорад. Агар ба масъалаи илмомӯзӣ аз нигоҳи шаръӣ таваҷҷуҳ намоем, ислом илм омӯхтанро ҳам ба зан ва ҳам ба марди мусулмон фарз гардонидааст. Шахсе, ки дар зиндагӣ дорои тамоми имконият мебошад, аммо барои илм омӯхтан кӯшиш ба харҷ намедињад ба одами нобино шабоҳат дорад. Яъне шахс агар кӯшиш накунаду мустақилона аз пайи омӯхтани илм камари ҳиммат набандад, ин кохҳои илму маърифат китобу китобхонаҳо, мактабу донишгоҳҳо барояш нафъи маънавие намедиҳанд. Шахсе, ки талош баҳри зиндагии шоистаро дорад, бояд ҳатман рӯ орад ба китоб, илму адаб ва касбу ҳунар омӯзад. Имрӯзҳо мо бо чашми сар мебинем, ки шахси ҳунарманд ва ё донишманд ҳар ҷое, ки бошад хор намешавад ва дар байни ҳамагон эҳтироми хосае доранд. Ин аст, ки ҳунарманд ҳар куҷо бошад садр нишин аст.

Имрӯз шароит баҳри чавонон муҳаё аст ба мисли: бунёди таълимгоҳҳои замонавӣ муҷаҳҳаз бо таҷҳизотҳо, китобхонаҳои муосир, нашри китобҳо ва ғайра. Аммо кам аст сафи ҷавонони илмомӯз, чаро?... Сабаб шояд дар вазифадор накардани омӯзгор ва бе назоратии волидайн бошад ва ё ба миён омадани интернет – технология (телефонҳои мобилӣ, саҳифаҳои гуногуни иҷтимоӣ, бозиҳои гуногуни компютерӣ) ва ғайра. Аммо қайд кардан ба маврид аст, ки омили самаранокии омӯзиш мустақилона омӯхтан ва амал намудан мебошад, вале аксар вақт назорат низ дар раванди аз худ намудани донишҳо нақши муҳим мебозад.

Чуноне, ки аз таърих медонем гузаштагони мо дар чӣ вазъиятҳои душворе илм меомӯхтаанду касберо аз худ мекарданд ва ҳеҷгоҳ ба мисли мо чунин имконият ва аз ҳама асосаш дар баъзе аз давраҳои таърихӣ онҳо озодии суханро надоштанд. Дар чунин шароите, ки давлату ҳукумат барои мо ҷавонон муҳайё намудааст, наомӯзему илму пешаеро аз худ накунем, куфри неъматҳо мегардад.

Чуноне Иқболи Лоҳурӣ мефармоянд:

Шукри неъмат неъматат афзун кунад,

Куфри неъмат аз кафат берун кунад.

Замонае фаро расидааст, ки доир ба ҳар як риштаи илм китобхонаҳо дар алоҳидагӣ бунёд гардидаанд ва роҷеъ ба ҳар як масъала ва саволҳо китобҳо ба нашр мерасанду метавонем талаботи худро қонеъ гардонем. Бинобар ин, махсусан мо ҷавононро зарур аст бештар омӯзему амал намоем ва роҳи китобхона ва интихоби адабиётро дониста бошем. Чуноне, ки моро сӯйи андешаи неку олами руҳи ва ғоявию ахлоқӣ ҳидоят месозад ин мутолиаи китоб аст. Аз рӯйи натиҷаи татқиқоти сотсиологӣ дар байни хонандагон дар мавзӯъи «Мутолиа дар хона хуб аст ё дар китобхона», шумораи зиёди хонандагон иброз доштанд, ки макони самарбахшии мутолиа ин китобхона мебошад. Хонандаи азиз! илм босуръат пеш меравад ва вақт аз он ҳам зудтар, пас ту бояд бештар мутолиа намоӣ то соҳибкамолу соҳибкалом гардӣ.

Надиров Сайзароб, -узви фаъоли ҲХДТ


2019-05-08 16:06:58    13    Муфассал...


Чорабинӣ бахшида ба Рўзи Ғалаба

Бахшида ба 74-умин солгарди Ҷанги Бузурги Ватанӣ дар ташкилоти ибтидоии ҳизбии "Хонаи меҳр" чорабинии идонаи фарҳангӣ баргузор гардид.

Дар он Қурбонмамадова Қ.Н-мудири шуъбаи таблиғот ва иттилооти Кумитаи иҷроияи ҲХДТ дар шаҳри Душанбе, Давлатзода Зулфия-муовини Раиси Кумитаи занон ва оилаи назди Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон, Зарипова М.М.-директори Муассисаи давлатии «Маркази минтақавии хизмати иҷтимоӣ ба нафақахўрон ва маъюбони шаҳри Душанбе», Ҷурахонзода Ҷ.-мудири шуъбаи ташкилии Кумитаи иҷроияи ҲХДТ дар ноҳияи Исмоили Сомонӣ, Низорамоҳ Зарипова - собиқадори меҳнат, намояндаи шӯрои собиқадорони ҷангу меҳнати шаҳри Душанбе, намояндаи Агентии давлатии ҳифзи иҷтимоии аҳолии ноҳия, иштирокчиёни Ҷанги Бузурги Ватанӣ иштирок карда, суханронӣ намуданд.

Бояд қайд намуд, ки дар чорабинии мазкур донишҷўёни Донишгоҳи давлатии омўзгорӣ ба номи С. Айнӣ, хонандагони болаёқати лицейи №1-и шаҳри Душанбе дар васфи Ватан шеърҳоро қироат намуданд.

Ҳамин тавр, дар фарҷом ҳунармандони Театри давлатии академии опера-балети ба номи С. Айнӣ ва дастаи "Шараф"-и Вазорати мудофиаи Ҷумҳурии Тоҷикистон бо сурудҳои дилнишини худ ба чорабинӣ ҳусни идона зам намуданд.

 


2019-05-08 14:50:10    6    Муфассал...





ВИДЕОПОРТАЛ

Ҳамаи видео



ТАҚВИМ

ПнВтСрЧтПтСбВс