МАРОМИ ПОЙТАХТ



Навидҳо

А ХАТАРҲОИ ТЕРРОРИЗМ ВА ҲИЗБИ НАҲЗАТИ ИСЛОМӢ ОГОҲ БОЯД БУД!

Дар солҳои охир инсоният ба хатари муосире рӯ ба рӯ омад, ки ба амнияти давлатҳо ва халқҳои ҷаҳон хатари ҷиддӣ эҷод кардааст ва ин хатар номи терроризм дорад. 
Ин хатар ба ҳамаи давлатҳо таҳдид менамояд, ҳам ба давлатҳои абарқудрату рушдёфтаву ҳам ба давлатҳои рӯ ба инкишоф ниҳода. Далели ин гуфтаҳоро амалҳои террористие, ки бо роҳи таркиш дар шаҳрҳои Нью-Йорк, Париж ва Брюссел доир гардида боиси ҳалокат ва захмбардории одамони зиёд гардиданд, исбот менамоянд. Ин хатар дар замони ҳозира ба вабои аср табдил гардидааст ва дар ҷомеаи башарият як нооромӣ, нобовариро ба фардои нек ба вуҷуд оварда, мавриди ташвиш ва ҷустуҷӯи чораҳои ҳалкунандаи ин проблемаи глобалӣ аз ҷониби сиёсатмадорон ва мақомотҳои ҳифзи ҳуқуқ гардидааст. 
Терроризм - ин амали зӯригарии ғайрилегалии муташаккил буда, бар зидди сохти сиёсӣ равона гардида, бо мақсади тарсонидан, ноумед кардани одамон ва ба худ муттаваҷҷеҳ гардонидани онҳо амалӣ карда мешавад. Терроризм яке аз шаклҳои иртиҷоии эътирози ғайриқонунӣ мебошад, ки шакли доиршавии амалҳои террористӣ ҳам хосияти дохилидавлатӣ ва ҳам хосияти байналмиллалӣ доранд. Гуруҳҳои муташаккили террористӣ ҳама вақт аз рӯи мақсади ғаразноки худ фаъолият мекунанд ва дар баробари ин манфиатҳои миллии давлатро як сӯ гузошта, ба манфиати хеш кор мекунанд, ки ин аз нуқтаи назари ҳуқуқӣ поймолкунии ҳуқуқҳои ҷомеаи инсонӣ мебошад. 
Ҷумҳурии Тоҷикистон, ки узви ҷудонашавандаи ҷомеаи ҷаҳонӣ аст, дар масъалаи мубориза бар зидди терроризм ва экстремизм дар канор наистода ба роҳҳои ҳалли ин проблемаи доғи рӯз аҳамият ва диққати љиддї медињад. Ин масъала доим дар маркази диққати Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ва Ҳукумати Тоҷикистон аст. Дар ҳамаи баромадҳову суханрониҳои Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ҳам аз минбари олии Созмони Милали Муттаҳид ва ҳам дар конференсияҳои бонуфузи байналмилалӣ оид ба мубориза бар зидди терроризм ва экстремизм борҳо оиди хатари глобалии терроризм қайд карда шудааст. 
Мубориза бо терроризм ва экстремизм фароҳам овардани фазои боварӣ, эҳтиром ба манфиатҳои ҳамдигар ва муттаҳид шудани ҳамаи кишварҳои дунёро дар пешоруи ин хатари умумӣ тақозо менамояд. Террорист ватан, давлат ва дину мазҳаб надорад. Гузашта аз ин, ин зуҳуроти даҳшатноку нафратовари терроризм, ки аксаран таҳти шиорҳои диниву мазҳабӣ сурат мегирад, ба дини мубини ислом иртиботе надорад, баръакс, аз ҷониби душманони ин дини муқаддас роҳандозӣ шуда, аз ваҳшонияти асримиёнагии террористӣ, пеш аз ҳама, кишварҳои исломӣ ва мусулмонони сайёра зарар мебинанд. 
Яке аз роҳҳои бартарафкунии ин амали ғайрилегалӣ мустаҳкамкунии заминаи қонунгузорӣ дар соҳаи мубориза бар зидди терроризм ва экстремизм мебошад. Дар Ҷумҳурии Тоҷикистон якчанд санадҳои меъёрӣ - ҳуқуқӣ оиди мубориза бар зидди терроризм қабул карда шудааст. Ҷанбаҳои гуногуни муносибат ва мубориза алайҳи терроризм ва экстремизм дар санадҳои зерини меъёрӣ - ҳуқуқии Ҷумҳурии Тоҷикистон баррасӣ шудаанд: Қонуни Ҷумњурии Тољикистон «Дар бораи мубориза бар зидди терроризм» (1999с), Қонуни Ҷумњурии Тољикистон «Дар бораи мубориза бар зидди ифротгароӣ (экстремизм)» (2003с.), Қонуни ҶТ «Дар бораи озодии виҷдон ва ҷамъиятҳои динӣ», Қарори Ҳукумати Ҷумхурии Тоҷикистон «Дар бораи «Консепсияи бехатарии миллии Ҷумҳурии Тоҷикистон», Кодекси ҷиноятии Ҷумҳурии Тоҷикистон, ки дар онҳо меъёрҳои ҳуқуқӣ ва ташкилии мубориза бо терроризм ва экстремизм дар Ҷумҳурии Тоҷикистон, тартиби фаъолияти мақомотҳо ва ташкилотҳо новобаста аз шакли моликият, инчунин ҳуқуқҳо вазифаҳо ва уҳдадориҳои шаҳрвандонро вобаста ба амалӣ гардонидани мубориза бар зидди терроризм ва ифротгароӣ муайян месозад. 
Дар давраи муосир аз тарафи бисёр давлатҳо гуруҳҳои муташаккили террористӣ - ифротгароӣ, аз қабили «Ҳаракати Толибон», «Ал-Қоида», «Бародарони мусулмон», «Боко-Ҳарам», «Салафия», «ДИИШ», «Ҳизб-ут-таҳрир» ғайриқонунӣ ва ҷиноятӣ ҳисобида мешаванд. Дар мамлакати мо бошад, гуруҳҳо ва ҳаракатҳои террористӣ-ифротгароии «Ҳаракати Толибон», «Ал-Қоида», «Бародарони мусулмон», «Ҳаракати исломии Узбекистон», «Салафия», «Гуруҳи 24», «ДИИШ», «Ҳизб-ут-таҳрир», «Ҳизби наҳзати исломӣ» ғайриқонунӣ ва ҷиноятӣ хисобида мешаванд.
Терроризми муосир дорои қувваҳои омода гардонидашуда, хусусан аз ҳисоби ҷавонон ва бо техникаву технологияҳои муосир муҷаҳҳазшуда аст ва дорои сармояи зиёди молиявӣ ва технологӣ мебошад. Ин имкониятҳои сармоявӣ ва технологӣ барои террористон эҳтимолияти интихоби гуногуни доиргардонии амалҳои террористиро имконият медиҳад ва танҳо ягонагии сиёсати муборизаи ҳамаи давлатҳои ҷаҳон барои муваффақ шудан дар мубориза бар зидди терроризму экстремизм мусоидат менамояд. 
Ҳамагон шоҳидем, ки ТЭТ ҲНИ солҳои навадуми қарни гузашта ба чи ҷиноятҳо даст зада буду кишварро ба ҷанги шаҳрвандӣ кашид. Новобаста аз он ки тибқи қонунгузории Тоҷикистон фаъолияти ТЭТ ҲНИ дар ҳудуди ҷумҳурӣ мамнуъ эълон гардид ва аксари ҷинояткорони ин ташкилоти террористӣ ба ҷавобгарӣ кашида шуданд, ҳанӯз ҳам боқимондаҳои онҳо, ки нафасҳои оҳирини худро дар озодӣ кашида истодаанд, бо ёрии баъзе кишварҳои барои мо ба ном дӯст фаъолити тахрибкоронаи худро идома дода истодаанд. Мо шаҳрвандони Тоҷикистон имрӯз шукргузорӣ аз фазои орому босубот мекунем ва ҳеҷ гоҳ намегузорем, ки ҳизбу ҳаракатҳои террористиву экстремистии ба мисли паймони дар боло зикршуда ба фазои ороми кишвари мо дохил шаванд ва пайи манфиатҳои ғаразноки худу хоҷагони хориҷиашон шаванд.

Муқимов Қ.М., Узви фаъоли ҲХДТ


2019-06-06 13:06:10    579    Муфассал...


Ваҳдати миллӣ-наҷоти миллат

Ваҳдат номаи тақдири мо, кафили сарҷамъиву хушбахтии имрўзу ояндаи халқамон аст.

Эмомалӣ Раҳмон

Имсол ба яке аз рӯйдодҳои бузургу хотирмони таърихии миллати мо, ба имзорасии Созишномаи истиқрори сулҳ ва ризоияти миллӣ 22 сол пур мешавад. Нақши ин рӯйдоди таърихӣ дар ҳайёти тоҷикон хеле бузургу арзишманд аст. Баъди 22 сол аён аст, ки ин дастоварди таърихӣ чӣ гуна зиндагии мардумро ба кулли тағйир дода, боиси рушду пешравиҳо дар кишвар гардид, ки дар таърих бесобиқа арзёбӣ мегардад.

Ваҳдат буд, ки Тоҷикистон аз вартаи ҳалокат раҳоӣ ёфт, ваҳдат буд, ки истиқлолияти тоҷикон мукаммалу устувор гардид, ваҳдат буд, ки Тоҷикистон аз бӯҳронҳои азими сиёсиву иқтисодӣ баромада, дар тамоми самтҳо, ба сатҳи баландтар расид ва сатҳи камбизоатӣ аз 85 то ба 29 фисад коҳиш ёфт; ваҳдат буд, ки таъриху тамаддуни тоҷикони кӯҳанбунёд дар сатҳи байналмилал шоиста муаррифӣ гардид ва обуруву нуфузи Тоҷикистон дар сатҳи байналмилалї афзуд. Имрӯз як қатор давлатҳои дунё аз надоштани ин неъмат-ваҳдати миллӣ харобу валангор, парешону қисм-қисм гардида, бенизомию бетартибӣ дар он минтақаҳо ҳукфармост ва аҳли сокинони он сарсону саргардон, ғарибу дарбадар гашта, аксарашон бар асари амалҳои террористӣ ба ҳалокат расидаву қисмати зиёдашон бар асари қатъ гардидани истеҳсолот ва нооромию бесуботӣ гуруснаву бараҳна, бехонаву бедар гардидаанд.

Дар cолҳои аввали соҳибистиқлолӣ, ки барои Тоҷикистон лаҳзаҳои ҳассосу ҳалкунандаи таърихӣ маҳсуб меёбанд, ба бахти мардуми тоҷик сари қудрат шахсияте омад, ки сарпо ҳастиву вуҷудаш аз тамаддуну фарҳанги миллӣ, асолату худшиносӣ сиришта шуда буд. Ва ин абармади бузург, шахсияти комил, раҳмдилу некнияту нексиришт тавонист аз уҳдаи ин вазифаи душвору сангин барояд. Ба ҳам овардани миллат, хомӯш намудани оташи ҷанг, ташкил намудани сохтори давлатдорӣ, ҳуқуқӣ, ба ҳадафҳои стратегӣ расидан аз вазифаҳои душвору заҳматталабе буданд, бе ҳалли онҳо истиқлолияти комил ғайриимкон буд. Аз ин хизматҳои содиқонаву шабонарӯзии Пешвои муаззами миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон набояд фаромӯш кард.

Хизмати беназири Сарвари давлат дар назди таърих ва халқи Тоҷикистон беинтиҳост. Зеро ин ваҳдат ва сулҳу оштӣ дастоварди муҳиму арзишмандтаринро, ки истиқлолият ном дорад, ҳифз ва тавсеа намуд.

Тоҷик, ки миллати кӯҳанбунёду соҳибтамаддун аст, солҳои аввали соҳибистиқлолӣ фарҳанги асили инсонии хешро зоҳир намуд.

Ҳамин тариқ аз 5 то 19 апрели соли 1994 дар шаҳри Москва даври аввали гуфтушуниди байни тоҷикон баргузор гардид. Масъалаҳои асосии музокирот оиди оташбас, гурезаҳо ва муҳочирон буданд. Мутаассифона, 8 даври гуфтушуниди ҳукумат бо мухолифин бенатиҷа анҷом ёфт. Ҷанги таҳмилӣ наметавонад аз фарҳанги баланд ва асолати воқеии тоҷик боло ояд ва ё симову сирати ўро ба куллӣ тағйир бидиҳад. Сулҳу оштӣ бозгўи ин тамаддуну фарҳанги бой буд. Ин мардум қадри ҳар нафасу озодию суботро медонад. Ҷанг то рўзи истиқрори сулҳу оштӣ хомўш буд. Танҳо иддаеро мебоист ба мусолиҳа овард, ки зери таъсир ва фармони хоҷагони зархарид буданду ин хомўшиву сулҳро мехостанд халалдор созанд. Баҳри аз байн бурдани ин омилҳои манфию хавфнок мебоист бо саркардагони ин гурўҳҳо созиш кард.

Танҳо 24-27 июни соли 1997 дар шаҳри Москва даври хотимавии музокирот байни тоҷикон барпо гардид, ки он бо муваффақият анҷом пазируфт. Бо мақсади амалисозии санадҳои Созишномаи умумии сулҳ аз 4 июни соли 1997 то 1 апрели соли 2000 Комиссияи оштии миллӣ фаъолият намуд, ки 26 нафар аз ҷониби ҳукумат ва мухолифини тоҷик дар кори комиссия ширкат кард. То ин давра маъракаҳои муҳими сиёсӣ, аз қабили раъйпурсии умумихалқӣ ҷиҳати қабули Конститутсияи (Сарқонуни) Ҷумҳурии Тоҷикистон 6 ноябри соли 1994 ва моҳи феврали соли 1995 интихоботи вакилон ба Маҷлиси Олӣ барпо гардид.

То ин санаи мубораку хотирмон Президенти мамлакат, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон корҳои бузургеро анҷом дод, ки иҷрои он ҳам ҷасорат, ҳам меҳру муҳаббат ба ин сарзамин, дасту дилу нияти пок ва тамоми сифатҳои ҷавонмардиро мехост, ки Сарвари маҳбуби тоҷикон дорои ҳамаи ин сифатҳо буд. Нахуст хомўш намудани оташи ҷанг, ба зиндагӣ дилгарм кардани мардум, баргардонидани гурезаҳо, боварии мардумро ба даст овардан, сохтори фалаҷшудаи давлатдориро устувор намудан, вазъи иқтисодиву иҷтимоиро тадриҷан ба ибро овардан аз корҳои заҳматталабу душворе буд, ки бо шарофати хираду маърифат, таҳаммулу асолати роҳбари ҷавон имкконпазир гардид.

Хоҷагии халқи ҷумҳурӣ дар ҷанги шахрвандӣ хисороти зиёди молию ҷонӣ дид. Беш аз 10 миллиард зарари иқтисодӣ дида, 150 ҳазор шаҳрвандон ба ҳалокат расиданд. Президенти мамлакат, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар яке аз суханрониҳои худ таъкид карда буданд, ки «даҳсолаҳо лозим мешавад, то захму ҷароҳатҳои ин фалокат муолиҷа шаванд ва мо ба он мекўшем, ки дар ҳар хонавода сулҳ ва оромӣ ҳукмфармо бошад». Воқеан, бо ҷидду ҷаҳди Ҳукумат ва Сарвари маҳбуб сулҳ ҳукумфармо, вайронаву харобиҳо бартарафу обод, вале ҷароҳати захмҳо то ҳанўз боқист.

Имрўз аҳли ҷомеаро мебояд дар тарбияи насли ватандўсту худшинос, ғурури баланди миллидошта саъйю кўшиш намоянд. Аз хурдӣ қимати ҷонбозиҳои фарзандони фарзонаву қаҳрамони тоҷик дар зеҳну шуури онҳо ҷо карда шавад, то сулҳу ваҳдат, ки бо арзиши ҷону саъйю талошҳои зиёд ба даст омадааст, ҳифз ва сарзамини ниёгон ва миллати куҳанбунёду мутамаддин аз тамоми гирудорҳои сиёсӣ дар амн бошад.

Алишо Қурбониён,

муовини якуми раиси

Суди шаҳри Душанбе


2019-06-06 13:02:55    425    Муфассал...


ТОҶИКИСТОНРО ДИГАР ҚИСМАТ МАКУН

Имрӯзҳо ба ҷаҳони ислом менигарему, шукрона мекунем, ки дар ватани азизи мо сулҳу салоҳ ҳукмфармо асту мардуми шарифи мо зиндагии орому осоишта дорад. Барои мардуми мо қимматтарин арзиш ин амнияти давлату миллат буду, ҳаст. Мардуми мо аслан табиатан ҷангҷӯю ҷангхоҳ нестанд, аммо дар ҳимояи Ватан лозим ояд бо сангу чуб душманро мағлуб месозанд. Мутаассифона разилони бадхоҳон, бадгӯён ва бадбахтоне пайдо гаштану зери шиори “Мо бояд давлати Исломи бошем” гӯён аз нодонӣ  ва ноогоҳии мардум аз  ислом  истифода намуда,  миллату давлатро ба хитобҳои “Вовчику Юрчик” ба ҳам ҷанг андохтанд. Шаҳрҳову деҳаҳоро ба харобазор табдил доданд. Ҳазорҳо нафарро бе хонумон карданд, аммо чашмашон хам нахӯрд.

       То ҳанӯз дар давлатҳои Аврупо худро қурбони сиёсати давлату ҳукумати Тоҷикистон гирифта дар роҳаткурсиҳояшон нишаста  ба давлату миллати мо бадгӯи мекунанд. То ҳанӯз ҲНИ  ва аъзоёнаш аз хоҷагони аҷнабияшон грандҳо гирифта, мехоҳанд идеяҳои разилонаашонро дар ватани азизамон пойдор  созанд. Аммо намедонанд, ки мардум талаби дидори ин гумонҳоро надоранд!

       Кабириву ёронаш, мехостанд бори дигар сару миллату давлат низоъ андозанд. Мехостанд  монанди солҳои пешин ҳазорҳо нафарро бехонаву дар созанд. Аммо ин бадбахтон ба ҳадафи худ нарасиданд. Ҳазорҳо нафарро ба ҳизби террористи шомил намуда, ба сари ҳар нафар аз хоҷагонашон маблағҳои ҳангуфт  мегирифтанду барои  оила ва фарзандони худ хонаҳои воҳима месохтанд. Ба қавли мардум “Сер парвои гурусна надорад”. Диданд ки ба ҳадаф нарасиданд, худро қурбонии сиёсӣ ном бароварданду ба оғӯши хоҷагонашон бар гаштанд. Ҳизби Шумо, ҳизби бадбахтон буд! Шумо наҳзатиҳо, дар ғами худу хоҷагонатон будеду дигаронро барои ҳадафҳои разилонаатон истифода намудед.

      Шумо Тоҷикистонро мехостед қисм-қисм созед. Аблаҳии шумо буд, ки мардумро ба Зарафшонию Бадахшони Кулобию Ҳисори ҷудо намудед. Бас аст! Аз оғӯши хоҷагонатон берун наоед. Мардуми Тоҷикистон сиёсати  Пешвои миллатро ҷонибдори мекунанд.

“Шумо чоҳканҳои зери чоҳ мондагонед”!

ТИ “Оламафрӯз”-и ҲХДТ дар ноҳияи  Сино  


2019-06-06 12:09:36    368    Муфассал...





ВИДЕОПОРТАЛ

Ҳамаи видео



ТАҚВИМ

ПнВтСрЧтПтСбВс