МАРОМИ ПОЙТАХТ



Навидҳо

ИҚДОМИ ХАЙРИЯВӢ ДАР АРАФАИ СОЛИ НАВ

     Бо ташаббуси Кумитаи иҷроияи Ҳизби Халқии Демократии Тоҷикистон дар ноҳияи Синои шаҳри Душанбе дар   Донишкадаи давлатии фарҳанг ва санъати Тоҷикистон ба номи М.Турсунзода бахшида ба фарорасии  соли нави мелодӣ  барномаи  рангини  фараҳангӣ-фароѓатӣ доир гардид.  Дар он ба 100 нафар дӯстрӯякони ятиму бепарастори тарбиятгирандагони мактаб-интернати №4-и шаҳри Душанбе тӯҳфаҳои солинавӣ расонида шуд.

      Мақсад аз баргузории чорабинии хайриявии мазкур дастгирии табақаи ниёзманди ноҳия мебошад, ки аз сиёсати эҳсонкорона ва хайрхоҳонаи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Раиси муаззами Ҳизби Халқии Демократии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон сарчашма мегирад. 

 


2019-12-20 14:12:27    41    Муфассал...


МАҶЛИСИ ТАНТАНАВӢ БА МУНОСИБАТИ РӮЗИ КОРМАНДОНИ СОҲАИ ЭНЕРГЕТИКА

         Бо иштироки Раиси Кумитаи иҷроияи Ҳизби Халқии Демократии Тоҷикистон дар ноҳияи Синои шаҳри Душанбе Файзуллозода З.Ф., раиси ташкилоти ибтидоии “Назорати энергетика” Қурбонзода А.А. дар Хадамоти назорати давлатӣ дар соҳаи энергетика маҷлиси тантанавӣ ба муносибати “Рӯзи кормандони соҳаи энергетика”  доир гардид.

         Файзуллозода З.Ф. зимни суханронии худ кормандони соҳаи энергетикаро ба муносибати иди касбиашон табрик намуда, иброз дошт, ки яке аз самтҳои афзалиятноки барномаи пешазинтихоботии ҲХДТ ин дастгирии соҳаи энергетика ва бунёди нерӯгоҳҳои барқӣ мебошад.
Дар фарҷоми маҷлис ба 10 нафар кормандони Хадамоти назорати давлатӣ дар соҳаи энергетика, ки ҳамакнун ба узвияти ҲХДТ қабул гардиданд, дар вазъияти тантанавӣ шаҳодатномаи ҳизбӣ супорида шуд.
     Инчунин аъзои фаъоли ҳизб бо Ифтихорнома ва Сипосномаи Кумитаи иҷроияи ҲХДТ дар ноҳияи Синои шаҳри Душанбе сарфароз гардиданд.

 


2019-12-20 14:01:26    32    Муфассал...


ИФРОТГАРОӢ - ЗУҲУРОТИ ДАҲШАТАФКАНУ НАФРАТОВАР

Ифрот, ифротгароӣ ва ифротӣ ин се калима, ки аслан як реша доранду имрўзҳо дар тамоми воситаҳои ахбори омма онҳоро мебинему мехонему мешунавем, қариб ба ҳамагон ошно мебошанд. Таҷриба ва гузашти чанд даҳсолаи охир одатан дар бештари ҳолатҳо собит намудааст, ки аксари падидаҳои номатлубро таҳиягарони гурўҳҳои ифротӣ кўшиш менамоянд, ки дар миёни ҷавонон татбиқ намуда, аз қувваи бузурги онҳо ба таври самаранок истифода намоянд. Дар чунин ҳолатҳо барои вазъро воқеъбинона таҳлил намудану ба онҳо дуруст баҳо додан ва каҷро аз рост ҷудо карда тавонистан, албатта, донишу зарфияти гиро лозим меояд.

Дар раванди ҷаҳонишавӣ он масоиле, ки оқибатҳои фалокатбори он танҳо марбут ба як минтақа ва ё ташвиши як давлат буд, вале имрўзҳо ин раванд хосияти умумисайёравӣ пайдо карда, ташвиши ҷаҳониён шудааст. Хатаре дар як давлат ва таъсири он ба кишварҳои олам, монанд ба маризие дар узви инсон аст, ки кулли аъзоро мутаваҷҷеҳи худ месозад. Бояд қайд кард, ки ҳар як амали манфур аз майнаи бемоя бармеояд.
Терроризм низ маҳсули ҳамин навъи майнаи бо ном инсонист. Имрўзҳо ҳолати фаъолияти терроризм тавре шакл гирифтааст, ки аз кўдаки хурдсол то мўйсафед метавонад ин амали носазоро содир кунад. Бинобар ин, дар назди кишварҳои олам ва ҷомеаи ҷаҳонӣ вазифаи меҳварӣ -бо роҳҳои самараноку таҳқиқшуда ҳар чӣ зудтар маҳв ва ё паст намудани сатҳи фаъолияти ин зуҳуроти даҳшатафкану нафратовар меистад.
Терроризм дар сурат ва сирати гуногун ба амал меояд: таҳдидҳои бевосита дар вақти муборизаи сиёсӣ; зўроварӣ нисбати шахсони гуногун ва махсусан ходимони давлатӣ ва ҷамъиятӣ; ба гарав гирифтани шахсони гуногун бо мақсадҳои муайян; рабудани ходимони давлатӣ ва сиёсӣ ё куштани онҳо; талаби пул ва воситаҳои дигари моддиву молия­вӣ ва коммуникатсионӣ; озод намудани маҳбусони сиёсӣ; муваффақ гаштан ба вазъияти умумии террор; душманӣ ангехтан байни ду давлат; паст намудани эътибори ҳокимият ва монанди инҳо...
Дар Ҷумҳурии Тоҷикистон асосҳои ҳуқуқии муборизаи зидди терроризм дар заминаи Қонун «Дар бораи мубориза бар зидди терроризм» сурат мегирад.
Бинобар ин, агар дар бисёри ҳолатҳо афроди тафриқаангез ба ҳадафҳои нопоки худ нарасанд ҳам, то як андоза метавонанд миёни аҳолии осоишта ҷунбишу таҳлукаеро ба вуҷуд биёваранд. Вале хоинони миллати тоҷик ва гурўҳҳои ифротӣ як нуктаи хеле муҳиму аслиро набояд фаромўш созанд, ки мардуми шарифи Тоҷикистон дар доираи сиёсати созандаи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикис­тон, Раиси муаззами ҲХДТ, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон фаъолияти ҳамарўзаи худро баҳри таҳкими истиқлолияти давлатӣ, пойдории ваҳдати миллӣ, муборизаи беамон алайҳи ҳама гуна зуҳуроти номатлуб, аз қабили терроризму экстремизм, гаравиши ҷавонон ба ҳизбу ҳаракатҳои мамнўъ, хурофотпарастию таассуби динӣ ва фарҳанги бегона рўз аз рўз тақвияти тоза мебахшанд.
Аз ҷумла, мутобиқи дастуру супоришҳои Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон моҳи апрели соли 2019 чанде аз занон ва кўдаконе, ки ҳамроҳ бо волидон ва оилаҳои гумроҳшудаи худ ба сафи ДИИШ ва дигар неруҳои террористию экстремистӣ вориди сарзамини Ироқ шудаанд, ба Ватан баргардонида шуданд, ки иҷрои ин амали хайрхоҳонаи Пешвои муаззами миллат бори дигар мақому манзалати инсондўстонаи миллати моро дар арсаи ҷаҳонӣ балантару устувортар намуд.
Раванди ҷаҳонишавӣ бо вусъати фаъолияти ҳизбу ҳаракатҳои тундрав ва гурўҳҳои муташаккили фаромарз, ҳимояи осудагӣ ва сулҳу суботро барои ҳар як шаҳрванди диёр бояд ба вазифаи аввалиндараҷа мубаддал гардонад. Зеро ҳеҷ ҷойи шаку шубҳа нест, ки шабакаи байналмилалии Интернет як майдони васеи судманд барои паҳн намудани ҳама гуна ақидаю мафкура мебошад, новобаста аз он ки чунин фаҳмишҳо самараи мусбат ба бор меорад ва ё манфӣ.
Албатта, муноқиша ва амалҳои номатлубе, ки байни миллатҳо ва дину мазҳабҳо мегузаранд, пеш аз ҳама, равияҳоеро ба вуҷуд овардаанд, ки аллакай тўли асрҳо нишонаи онҳо дида мешуданд, вале асри техникаву технологияҳои навин ин ҷараёнро боз ҳам даҳчанд вусъат дода, рушдашонро тезтару бештар намудааст.
Дар бораи куштори одамони зиёди ҷанги шаҳрвандӣ ва бародаркуши солҳои 90-ум асри пешин дар Ҷумҳурии Тоҷикистон, ки онро насли калонсол хуб дар ёд доранд, гузашти айём собит намудааст, ки таҳдоби саркардаи ин ҳама ҷангу низоъ худи маслакону пайравони ҲНИ буданд. Амалҳои террористии водии Рашт, ки боиси марги 25 сарбози бегуноҳ шуд, кўшиши табаддулоти давлатии соли 2015, марги фоҷеабори сайёҳони бегуноҳ дар ноҳияи Данғараи вилояти Хатлон ва ҳуҷуми 20 нафар шахси ниқобдори ин гурўҳ, ба дидбонгоҳи сарҳадии «Султонобод»-и ноҳияи Рўдакӣ, аллакай ба тамоми ҷаҳониён маълум кард, ки ин ҳама амалу тарҳи разилона кор ва иқдоми аъзо ва роҳбарияти Ҳизби мамнўи наҳзати ислом мебошад.
Мардуми шарифи кишвар аз кинаву ғараз ва нияту нақшаҳои нопоки ташкилоти экстремистӣ-террористии ҳизби мамнуъшудаи наҳзати ислом ба хубӣ огаҳӣ доранд. Хусусан, пинҳону ошкоро амал намудани хоинони миллати тоҷик тариқи наворҳо мехоҳанд ҷавононро ба доми фиреби худ бикашанд. Ростӣ, чун аз таърихи хиёнаткории наҳзатиҳо дар замони ҷанги шаҳрвандӣ ва ҳамзамон баъди Созишномаи умумии истиқрори сулҳ ва ризоияти миллӣ хуб огоҳем, ки ин ташкилоти террористӣ ҳамеша бадандешиву бадниятиро пешаи хеш қарор дода, бо роҳнамоиву ҳидоятҳои хоҷагонашон фаъолияти тахрибкорона доранд. Вале набояд фаромўш кард, ки имрўзҳо ҷавонон, падару модарон ва умуман миллати тоҷик аз кирдорҳои пасипардагии онҳо огоҳ шудаанд ва дигар ҳама кўшиш мекунанд, ки фирефтаи чунин амалҳои ҳангомаҷўёна ва муғризонаи онҳо нагарданд.
Амалу баҳсҳои бепояву бемантиқи роҳбарону аъзои ташкилоти мамнуъшудаи ҲНИ ва Паймони миллӣ тариқи интернет ҳеҷ монандие ба як нафар инсони солимақлу солимфикрро надорад. Бисёр вақт онҳо ба баҳси пулу мол дармеафтанд ва ҷамъу тарҳи иқтисоди кишвар ҳам мекунанд ва оё боре онҳо ба худ суол мекарда бошанд, ки он ҳама пули хоҷагонашонро ба чӣ кор сарф кардаанд?!... Маҳз чунин андешаву омоли разилона буд, ки ин бешарафон бо роҳнамоии хоҷагони хеш бори дигар хостори барангехтани кинаву адоват ва гумроҳкунии мардум гардиданд.
Масалан, шурўъ шудани ошўби генерали хоин Абдуҳалим Назарзода (моҳи сентябри соли 2015), бори дигар аз тинати сиёҳ ва ҳадафу нақшаҳои муғризонаи наҳзатиёни наҳс ва роҳбари нохалафи онҳо шаҳодат медиҳад.
Ба фикри ман, ин ифротзадаҳо аз оқибатҳои даҳшатбори даҳаи аввали солҳои навадум ва рўзҳои мудҳиши гуреза шудани беш аз як миллион нафар миллати тоҷик, бесаробон мондани модарону хоҳарон ва ятим мондани кўдакон, инчунин дигар омилҳои нангин ибрат нагирифта, ин гурўҳи хиёнаткор боз даст ба амалҳои ифротиву муғризона ва нафратангез зада, мехоҳанд боз кишварро ба доми оташ бикашанд.
Аз ин рў, моро зарур аст, ки дар мубориза бо наҳзатиён ва саркардагони гурўҳи онҳо зиракии сиёсиро аз даст надиҳем ва нагузорем, ки чунин тири хоинон ба Ватани маҳбубамон осеб расонад.
Албатта, бо назардошти дарки моҳияти падидаҳои номатлуби ҷомеа ва ҳимояи арзишҳои волои ниёгонамон моро мебояд дар зеҳну шуури насли наврас ва ҷавонони мамлакат эҳсоси баланди худшиносиву ватандўстӣ, ахлоқи ҳамидаи инсонӣ, сабру таҳаммул ва касбу ҳунарҳои муосиру риояи волоияти қонунро тарбия намоем, то онҳо дар оянда низ ҳамчун фарзандони шоистаи Ватани азизамон ба камол расанд.


Зоир РАҲМОНЗОДА,
н.и.и., дотсент, раиси Кумитаи иҷроияи ҲХДТ дар шаҳри Душанбе


2019-12-19 11:01:41    42    Муфассал...





ВИДЕОПОРТАЛ

Ҳамаи видео



ТАҚВИМ

ПнВтСрЧтПтСбВс